เครื่องเสียงทำเหตุ (ผ่องสาย)


เครื่องเสียงทำเหตุ..

สมัยที่พวกผมหัดเล่นดนตรีกันใหม่ๆ มีโอกาสได้เล่นประจำที่ไหนกันสักแห่ง ถือว่าเป็นบุญวาสนาส่งอย่างที่สุด เจ้าของสถานที่จะสั่งให้ทำอะไรเราทำได้หมด (เกี่ยวกับเพลงนะครับ) สไตล์การเล่นของพวกผมหนักไปทางเพลงของ เดอะ ชาโดว์ เพราะใช้เครื่องดนตรีไม่ต้องมากเครื่องดนตรีสี่ชิ้น นักดนตรีก็สี่คนอาจจะมีนักร้องเพิ่มอีกสักคน บาร์ที่พวกผมเล่น ต้องใช้ดนตรีถึงสามวง สไตล์คล้ายๆกัน เพลงก็เหมือนกัน เพราะในช่วงนั้นถนนเพชรบุรีตัดใหม่ดังกระหึ่ม บาร์ยาวตั้งแต่หัวถนนจรดท้ายถนนคนแน่นถนนทุกวัน

ทำไมถึงร้อนแรงกันขนาดนี้รู้มั๊ยครับ?

อ้าว..ก็ จีไอ ทหารไอ้กันมันได้พักมาจากจังหวัดไหนๆ ก็มาแหมะกันอยู่ที่พชรบุรีตัดใหม่นี่แหละ เหมือนเอาเงินมาโปรยเล่น..เพราะทหารไอ้กันมันก็รู้ว่าชีวิตของพวกมันมีโอกาสตายได้ทุกขณะมันจึงหาความสุขแบบเถิดเทิง..ทั้งผู้หญิง ทั้งบ๋อย และนักดนตรี สามารถสร้างตัวได้ในช่วงนั้นแหละครับ และคืนนั้นเจ้าของบาร์ที่เราเล่นอยู่ ก็ขอนัดพวกเราวงเดียวมาเล่นให้พวกหุ้นส่วนใหม่ดู เพราะมีคนอยากลงทุนเยอะมาก หยั่งที่บอกเงินมันท่วมใครที่ร่ำรวยก็อยากจะมาหากินทางนี้

บ่ายวันต่อมา..ทุกอย่างเป็นไปตามนัด

พวกผมนักดนตรีเตรียมแสดง ประดาหุ้นส่วนใหม่ากันประมาณสิบคน ล่อโต๊ะจีนกันเลย แล้วเจ้าของบาร์ของผมก็สั่งให้เราเล่นได้ เราก็เริ่มเพลงบรรเลงไปเรื่อย บรรดาหุ้นส่วนก็โซ้ยโต๊ะจีนกันไปคุยกันไปเสียงดังแข่งกับเสียงดนตรี

พักใหญ่เจ้าของบาร์ก็มายืนข้างเวทีตรงที่มือลีดกีตาร์กำลังโซโล่อย่างเมามัน “ผ่องสาย ผ่องสาย” แกพูดแบบยิ้มๆกับพวกเราแล้วก็เดินกลับร่วมกลุ่มโต๊ะจีนต่อ เมื่อเจ้าของบาร์พูดอย่างนี้พวกเราทั้งหมดที่ได้ยินก็ลงความเห็นและตีความว่า ทำสีหน้าให้ผ่องใสหน่อยเพื่อให้พวกหุ้นส่วนใหม่สบายใจเราจึงเล่นกันไปยิ้มระรื่นใส่กันเพื่อให้เป็นไปตามประสงค์ของเจ้าของบาร์ ยิ้มกันเลอะเทอะเหมือนคนบ้าโว้ย ผมคิดในใจ

พักเดียวเจ้าของบาร์ก็เดินมาหาพวกเราแล้วพูดว่า”อั๊วบอกว่า ผ่องสาย” พวกเราต่างมองหน้ากันเองอย่างงง…แมร่งเอ๊ย..ยิ้มจนปากจะฉีกอยู่แล้วนี่ ยังไม่ผ่องใสพออีกเร๊อะวะ? ผมคิด บัดดลนั้นอย่างคาดไม่ถึง เจ้าของบาร์ก็เดินมาอีกครั้งคราวนี้แกเอื้อมมือของแกมาที่หัวกีตาร์มือโซโล่แล้วก็บิดไปที่สายหนึ่ง เสียงกีต้าร์มันเพี้ยนเงี้ยวง้าว แล้วแกก็เดินกลับด้วยอารมณ์บูด

พวกเราเพิ่งถึงบางอ้อ..คำว่า”ผ่องสาย”ของแก..แกเข้าใจว่าความดังของของเสียงเพลงอยู่ที่การขึ้นลงของสายกีต้าร์นี่ เพราะแกไม่รู้เรื่องคิดว่าเสียงดนตรีที่ดังแข่งกับเสียงคุยของเพื่อนแกอยู่ที่กีต้าร์ แกไม่รู้ว่าเสียงมันออกมาจากลำโพงแอมพิไฟล์ หรือเครื่องเสียงนี่เอง ทำงานกับคนไม่รู้เรื่องเครื่องดนตรี หรือ แอมพิไฟล์นี่ลำบากโว้ย

ผ่องใสดีกว่ากรู

หนุ่ม ชิงชัย (วันชัย โรจน์แสงรัตน์)